Hello my friends

ตอนนี้ กูนอนอยู่กับที่ บนเตียงที่นอนที่ไม่ได้นอนมา โครตนาน

หลังจากไม่ได้กลับบ้านเกือบ ครึ่งปี ก้าวแรกที่ก้าวเท้าเข้าสู่บ้าน

มันเป็นอารมณ์ที่ไม่ได้เจอมานาน เหมือนจะแปลกที่ แต่กลับรู้สึกคุ้นเคย

วันนี้ได้กลับบ้านมาเกือบ สิบวันแล้ว

กิจกรรมเหมือนจะไม่มีอะไรมากหมาย วันๆ หนึ่งจะหมดไปกับ การกิน เล่นเอม ดูหนัง ที่สำคัญที่สุด ก็คือการนอน

อันที่จริง มันก็น่าเบื่อน่ะ ที่ไม่ได้ มีอะไรทำเลย

เพื่อนก็ไม่ได้กลับกันมาเท่าไร

อยากเจอเพื่อนมากหมาย ทั้งที่หวังว่ากลับมาอยู่ นครแล้วจะได้เจอเพื่อนให้มากๆ

แต่กลับกลายเป็นว่าเพื่อนที่นี้หายไปไหนกันหมดก็ไม่รู้

เวลาที่นครมันก็ดีเหมือนกันน่ะ มันเหมือนจะเดินช้าเอามากๆ วันหนึ่งที่นี้ มีเหมือนจะสัก สามสิบชั่วโมงได้

เหรอว่าที่ กทม เวลามันเดินเร็วเกินไปก็ไม่รู้

ไม่ว่าจะออกไปไหนให้ ตายยังไง ที่นี้ ก็ใช้เวลาเดินทางไม่เกิน ครึ่ง ชม ผิดกับ กรุงเทพ ที่ จะให้ใกล้กันนิดเดี่ยว แต่ก็ต้องเผื่อเวลาไว้เป็น ชั่วโมง ก็น่าแปลกน่ะ ทั้งที่ ที่นั้นมี ทั้งรถเมลย์ รถไฟฟ้า อะไรตั้งมากหมาย

แบบนั้น การได้กลับมาอยู่บ้านมันก็ดีเหมือนกัน

ไม่ต้องรีบตื่นเพื่อคิดว่า กูจะต้องทำอะไรบ้าง

งาน การบ้าน ที่ต้องส่งมีอีกไหม

สอบ ใกล้จะสอบแล้วยังหว่ะ เพราะก่อนหน้าที่จะได้กลับมานี้

คือช่วงสอบปลายภาค มันคือช่วงเวลาที่ไม่มีทางนอนหลับได้สนิท

 อากาศที่นี้ก็ โครตร้อนเลย

ร้อนจนไม่อยากจะก้าวเท้าออกจากบ้านด้วยซ้ำ

แต่ก็ยังดีที่ วันหลังๆ เริ่มมีฝนตกมาให้ อากาศเย็นบ้างแล้ว

ถ้าตอนนี้เพื่อนกลับมาก้าน คงจะดี

เพราะอย่างน้อยกลางวันก็ได้ มี อะไรที่ทำให้ได้ย้ายตัวออกจากบ้านบ้าง

อันที่จริงก็ออกไปได้แต่ก็ไม่รู้ว่าจะออกไปทำไม แถมข้างนอกมันยังร้อนเอามากๆ

ตอนเย็นก็ คงจะดี ถ้าได้ ออกไปเตะบอล

ถึงแม้ว่าการออกไป เล่นบอล มัน จะไม่ค้อยได้เล่นเท่าไร ส่วนใหญ่จะเป็นการนั่งรอ มากกว่า

แต่อย่างน้อย ก็ยังได้นั่ง คุยกับเพื่อนระหว่างรอ มันดูเหมือนจะเป็นการฆ่าเวลาที่ดีมาก

ออกไปทีหนึ่ง กว่าจะกลับมา ก็ สี่ห้าทุ่ม

ถ้ามีเพื่อนอยู่ ก็จะได้กิน เหล้ากัน

โครตอยากกินเลย ยิ่งกลับมานครยิ่ง อยากกิน

อันที่จริง มันไม่ได้ ต่างอะไรกับการกินที่กทม หรอกแต่ว่า

มันเหมือนกับการได้กลับมากินที่บ้านมากกว่า ยังไงก็ดีกว่าเยอะ

ถ้าได้เจอเพื่อน มากๆแล้ว ก็มารวมกันได้เหมือนตอนที่ทุกคนยังอยู่ที่นี้ก็คงจะดี

“เหล้าอร่อยได้ก็เพราะเพื่อน”

ปิดเทอมแล้วเพื่อนที่ มหาลัยจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้น่ะ

หวังว่า คงจะสบายดีก้านน่ะ ใจหนึ่งก็อยู่บ้านให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่อีกใจหนึ่งก็แอบเบื่อ อยากกลับไป มหาลัยแล้ว

Ps.

-ขอบคุณแกน่ะไออูนที่ให้ แผ่นหนังมาเยอะแยะมากหมาย ทำให้เวลา ที่นี้มันเหมือนจะเดินไปเร็วขึ้นหน้อย

-เพื่อนกูกลับมาก้านได้แล้ว พวกรามเมื่อไหร่จะกลับก้านมา หว่ะ

- อ้านที่จริงที่บอกไปว่าอยากกินเหล้า ไม่หรอกอยากกินเบียร์มากกว่า

-ไอฉัตร เมิงไม่กลับมา แล้วกูจะเที่ยวกลับใครหว่ะ เล่นบอลก้าไม่ได้ออกไป

-ไอบอย อย่า สับรางให้มากหล่ะเมิง เดี่ยวจะเอาตัวไม่รอด คนเรามันไม่โชคดีทุกครั้ง

-เด็กสุราด ไปชนบทกันอยู่นี้หว่ากว่าจะได้กลับ แถมยังมีรับน้องต่อไม่ใช้เหรอเนี้ย

            ไอยูกับไอเข็ม อย่าไป กินเบียร์บ้านเค้ามากหล่ะ อีกอย่างได้ช้างสมใจเมิงนี้ เข็ม

To SIit

-ไอโจ้ อาร์ม โหน่ง เด็กเอมอี เมิงเปิดเทอม เจอกูแน่ ว่าภาคกูไว้มาก

-ไอไผ่อยู่บ้านทำตัวดีป้าวหว่ะ

-ไอแมน ขอให้คะแนนเมิงออกมาดีๆน่ะ

-ไอแบงค์ หัวเกรียน ตกลงเมิงจะเอาไงกับชีวิต คิดได้ยัง

-ไอปัน เมิงอย่าให้กูเจอที่ มหาลัยน่ะเมิง กูเอาเมิงตายแน่

-ไอขวัญดูแล ไอเด้าดีๆ หล่ะเมิงอย่าฆ่ากันหล่ะ

-ป้าส้ม เข้าเอมอี ไปน่ะ อย่าบ้าตามไอพวกนี้หล่ะ

-นิค ทั้งสองนิคปีหน้าต้องแยกก้านเรียนน่ะเนี้ย

-ป๊อป เพื่อนกูที่เตี้ยสุดในคณะ เรียนให้หนุกหล่ะเมิงไฟฟ้าอ่ะ

-อาร์ม ยิมทำใจได้ยัง

-ก้าม จะพยายาม เข้าเรียนน่ะถ้าจารเช็คชื่อ

-ไอเบียร์ แล้วหวังว่าจะได้กลับไปกินเหล้ากับเมิงน่ะ

-ไอตั้น ไอนก เมิงยอมรับยังว่า แมนยูกู สุดยอด พวกเมิงไล่ไม่ทันหรอก

** เออ เกือบลืมบอกไป ปีหน้า กูอยากเลี้ยงน้องโรงเรียนอ่ะ

ถ้าไง ค้อยว่าก้าน ตอนเปิดเทอมน่ะ

เพื่อนกู อีกมากหมายที่ไมได้เขียนชื่อลงไป

All of my friends ดีใจเสมอ ได้รู้จักกับพวกมึง

คิดถึงมากๆ